Ka histori që nuk mbyllen kurrë plotësisht. Edhe kur një marrëdhënie përfundon, ndjenjat shpesh nuk zhduken në të njëjtën kohë me largimin. Prandaj, shumë njerëz e gjejnë veten duke u dashuruar sërish me të njëjtin person, herë pas here, në forma të ndryshme.
Psikologët shpjegojnë se kjo ndodh sepse truri nuk e harron lehtë lidhjen emocionale që ka krijuar. Kujtimet, zakonet dhe ndjesitë e përjetuara krijojnë një lloj “lidhjeje emocionale” që mund të zgjohet përsëri edhe pas kohës.
Një tjetër arsye është ideja e “pa përfundimit të plotë”. Kur një marrëdhënie mbyllet pa qartësi, pa një ndarje të shëndetshme ose me ndjenja të pashprehura, zemra mbetet e lidhur me atë histori, duke e rikthyer ndjenjën sa herë që ka kontakt apo kujtim.
Po ashtu, njerëzit shpesh dashurohen me versionin që kanë krijuar në mendjen e tyre për atë person, jo domosdoshmërisht me realitetin aktual. Kjo e bën ndjenjën të rikthehet edhe kur situatat kanë ndryshuar.
Në fund, dashuria nuk funksionon gjithmonë me logjikë. Ajo kthehet, rishfaqet dhe ndonjëherë na mëson të njëjtin mësim në forma të ndryshme — derisa ta kuptojmë vërtet.
