Edhe pse çdo vit premtohen fonde dhe skema mbështetëse për bujqësinë, realiteti në terren mbetet i vështirë për shumë fermerë. Rritja e kostove të naftës, plehrave kimike dhe inputeve bujqësore ka ngushtuar ndjeshëm fitimet, ndërsa ndihmat shtetërore shpesh konsiderohen të pamjaftueshme ose të vonuara.
Fermerët ankohen se procedurat për aplikim janë të ndërlikuara dhe burokratike, ndërsa shpërndarja e fondeve nuk bëhet gjithmonë në kohën e duhur për sezonin e mbjelljeve apo korrjeve. Sipas tyre, subvencionet nuk mbulojnë realisht shpenzimet në rritje, duke i detyruar shumë prej tyre të ulin prodhimin ose të heqin dorë nga aktiviteti.
Ekspertët e sektorit theksojnë se mungesa e një strategjie afatgjatë dhe e investimeve serioze në infrastrukturë, grumbullim dhe tregtim po e lë bujqësinë vendase në disavantazh përballë produkteve të importit.
Nëse synohet zhvillim real rural dhe siguri ushqimore, mbështetja për fermerët nuk duhet të mbetet vetëm në deklarata, por të shoqërohet me politika konkrete, transparente dhe efektive.
