Nuk e di kush e vendosi që pushimet duhet të kenë patjetër një muaj. Dhe aq më tepër që ai muaj duhet të jetë gushti.
Për shumë njerëz, gushti është sinonim i pushimeve. Për mua, është thjesht një muaj tjetër i vitit.
Ndoshta sepse puna që bëj më jep mundësinë të zgjedh vetë kur dua të largohem. Mund të bëj pushime në çdo stinë dhe nuk kam pse të pres gushtin për të marrë frymë, për të udhëtuar apo për të parë një vend të ri.
Por arsyeja kryesore është shumë më e thjeshtë:
Nuk më ka pëlqyer kurrë të qëndroj gjatë në një vend.
Dy ditë, ndonjëherë edhe më pak, më mjaftojnë për të ndjerë atmosferën e një qyteti. Pastaj dua të nisem përsëri.
Më pëlqen lëvizja. Më pëlqen të eksploroj. Të shoh rrugë të panjohura, të dëgjoj gjuhë të tjera, të njoh kultura të reja, të provoj ushqime që nuk i kam provuar më parë dhe të ulem diku ku nuk njoh askënd.
Për mua, një udhëtim është si të hapësh një libër të ri.
Çdo qytet ka një histori. Çdo kulturë ka një mënyrë tjetër për ta parë jetën. Çdo gjuhë të tregon se bota mund të mendohet edhe ndryshe.
Ndërsa dikush mund të gjejë qetësinë duke qëndruar dhjetë ditë në të njëjtin resort, unë pas dy ditësh filloj të kërkoj hartën.
Një shezlong mund të pushojë trupin, por një udhëtim më pushon mendjen.
Nuk e them këtë për të gjykuar mënyrën se si pushojnë të tjerët. Përkundrazi. Secili e gjen qetësinë në mënyrën e vet.
Por unë nuk besoj shumë te pushimet me formulë.
Nuk dua që një muaj i vetëm të më tregojë kur duhet të pushoj. Nuk dua as të kaloj dhjetë ditë duke parë të njëjtin det nga i njëjti kënd, vetëm sepse kështu bëjnë të gjithë.
Për mua, pushimi nuk është domosdoshmërisht të ndalosh.
Pushimi është të ndryshosh ritëm.
Mund të jetë një fundjavë në mal, dy ditë pranë detit, një qytet i vogël, një rrugë e panjohur apo një udhëtim i paplanifikuar.
Dhe ndoshta kjo është ajo që më pëlqen më shumë: të mos e di gjithmonë se çfarë ka në kthesën tjetër.
Sepse bota është shumë e madhe për ta kaluar pushimin duke parë të njëjtën pamje.
Unë nuk kërkoj një vend ku të harroj botën për dhjetë ditë. Kërkoj vende që të më tregojnë diçka të re për të.
Për mua, rruga është pushim, zbulimi është kënaqësi dhe çdo vend i ri është një histori që ia vlen të tregohet.
Elisa Kocaqi
Gazetare & Administratore, Lajme24
