Jo në kuptimin që të mbyllemi ndaj botës, as që të kemi frikë nga të huajt. Përkundrazi, një vend i hapur është një vend që di të presë, të bashkëpunojë dhe të ecë përpara.
Por Shqipëria duhet të mbetet një vend ku shqiptari nuk ndihet i huaj në shtëpinë e vet. Ku toka, pasuria, puna dhe mundësitë nuk kthehen në privilegj për pak njerëz, ndërsa shumica detyrohet të largohet.
Të duash Shqipërinë nuk do të thotë vetëm të postosh flamurin. Do të thotë të kërkosh që ky vend të zhvillohet pa humbur njerëzit e tij.
Sepse një Shqipëri që ndërtohet bukur, por zbrazet nga shqiptarët, nuk është zhvillimi që duhet të kërkojmë.
