Shqipëria është një nga ato vende që nuk kanë nevojë të shpikin bukuri. I kemi detin, malin, diellin, liqenet, lumin dhe një klimë që na lejon të shijojmë pothuajse çdo stinë.

Por ndërsa natyra na ka falur shumë, tregu i pushimeve duket sikur po kërkon edhe më shumë.

Në kulmin e sezonit, çmimet në disa prej destinacioneve turistike kanë arritur nivele që për shumë shqiptarë nuk përputhen me pagat dhe standardin e shërbimit. Një ditë në bregdet mund të kthehet lehtësisht në një shpenzim të konsiderueshëm, sidomos kur faturës së hotelit i shtohen ushqimi, parkimi dhe shërbimet e plazhit.

Dhe këtu lind paradoksi shqiptar: kemi një vend që mund ta vizitosh me buxhete të ndryshme, por në disa zona po të krijohet ndjesia se duhet të kesh buxhet të madh për ta shijuar.

Turizmi nuk fitohet vetëm duke ngritur çmimet. Fitohet kur turisti largohet i kënaqur dhe mendon: “Do të kthehem përsëri”.

Sepse Shqipëria është e pasur me natyrë.
Të mos e varfërojmë me çmime të tepruara.