Shqipëria është bekuar me një bregdet që shumë vende do ta kishin zili. Nga jugu në veri, kemi plazhe me bukuri të rrallë, ujëra të pastra dhe vende që mund të ishin krenaria e çdo shqiptari.

Por çdo verë përballemi me të njëjtin realitet: hapësirat ku qytetarët duhet të pushojnë po zvogëlohen. Rëra po mbushet me shezlongë, hyrjet drejt detit shpesh vështirësohen dhe shumë njerëz ndihen sikur duhet të paguajnë për të shijuar një pasuri që natyra ia ka dhënë të gjithëve.

Turizmi është i domosdoshëm dhe bizneset duhen mbështetur, por zhvillimi nuk mund të ketë kuptim nëse qytetari mbetet jashtë bregut të tij. Një vend nuk bëhet destinacion vetëm me hotele e resorte; bëhet i tillë kur respekton edhe familjen që kërkon një ditë të thjeshtë pushimi.

Plazhet shqiptare nuk kanë nevojë vetëm për ndërtime të reja. Kanë nevojë për rregull, kontroll dhe një filozofi ku deti të mbetet i hapur për të gjithë.

Sepse pyetja nuk është sa shumë kemi ndërtuar buzë detit… por sa shumë kemi ruajtur nga ajo që na përket të gjithëve.

Elisa Kocaqi | Lajme24